| تبليغات | X |
 |
 |
|
| غزل های ناب نو از شاعران نو+چند غزل بد من |
|
حالم بد است با همه ي خنده هاي من
امشب چگونه گريه نكردم؟ خداي من مَردم ، ولي نه كوه ، نه دريا، نه آسمان خيلي دلم گرفته ، دعا كن براي من اين را بدان : هنوز برايم نمرده اي چون فكر مي كني به جهاني جداي من من فكر مي كنم كه تو يك روز مي رسي آخر به حرف هاي دل بي نواي من قرآن! ببخش اگر كه زمن خسته اي دگر سخت است اگر كه : آمدنت پابه پاي من مادر! نگو ، اگرچه بفهمي دل مرا وقتي كه داد مي زند اين را صداي من دارم دوباره آيه و سوگند مي شوم آه اي خدا چه مي شود آخر دعاي من دارد بزرگ مي شود اين درد ها و من... با من نگو، نگو كه جهان نيست جاي من
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 15 مرداد1385ساعت 3:22 قبل از ظهر توسط مهدی بهرام پور |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سلام
تشکر می کنم از همه ی دوستانی که به من سر میزنن به خصوص اونا که نظر میدن. من هدفم توی این وبلاگ فراهم آوردن غزلای روز ایرانه البته اونایی که احساس می کنم به دل میشینه . در این میون گاهی شعری از خودمو می بینین یا مقاله ای که به هر حال به نام غزل مربوط میشه. من سعی می کنم از غزلیات شاعران نامی تر استفاده کنم اما اگر شعر خوبی ببینم دیگه شاعر مهم نیست نظرات شما به من کمک می کنه که بهتر و با دلگرمی بیشتر کارم رو پیش ببرم... از همه ی شما ممنونم... |
|
RSS
|